Nienke Stam

Verloskunde tijdens Corona

Nadat ik om 19 uur de dienst heb overgenomen, rijd ik naar een collega die haar hand heeft weten te leggen op mondkapjes en beschermbrillen. Het is het eerste beetje positieve nieuws sinds ruim een week geleden. We zijn opgelucht dat we zometeen in ieder geval beschikken over minimale beschermingsmiddelen. We zijn nog op zoek…

Nienke Stam

Samen weet je meer

Enigszins onwennig komt ze de spreekkamer binnen. Haar ogen gericht op de grond, haar buik verbergend in een veel te grote jurk. Ze weet niet direct wat de bedoeling is en schuifelt zo onzichtbaar mogelijk richting de eerste stoel die ze weet te vinden. Ik ben nog bezig met de controles van een andere zwangere, maar ze…

Nienke Stam

Een tweede kans

De eerste keer ging alles zoals ze het niet wilde. Alles waar ze bang voor was, gebeurde. Alles waarvan ze vurig hoopte dat het haar bespaard zou blijven. Er was pijn, veel meer dan ze verwachtte. Er was wachten, eindeloos wachten. Er was chaos, vooral in haar hoofd. En er was angst. Angst het niet…

Nienke Stam

Onverwacht

Het is zaterdagnacht, 03.30 uur. Ik sta in de gang van een kleine woonkamer. Mijn jas ligt bij de voordeur op de grond, mijn verlostas met alle spullen die we gebruiken bij een bevalling, staat opengeklapt in diezelfde gang. Het past net. De wc-deur staat open. Op die wc zit een moeder met een pasgeboren…

Nienke Stam

Als je afscheid moet nemen

Na een onbezorgde eerste periode van haar zwangerschap, ging ze met een opgetogen gevoel naar de afspraak voor de termijnecho. Kijkend naar het scherm maakte blijdschap langzaam maar zeker plaats voor onrust. De echoscopiste tuurde naar het scherm, ze zei niets. Het apparaat ging van links naar rechts over haar onderbuik. Niemand zei iets. De…

Nienke Stam

Wanhoop

‘Ik doe het niet meer! Echt ik kan het niet! Ik wil dat het nu stopt! Snijd die baby er maar uit, ik hou er mee op! Ik meen het!’ Vannacht zijn haar vliezen gebroken en vrij snel daarna kwamen de eerste krampen. Het begon rustig en nog onregelmatig. Haar lichaam liet haar wennen aan…

Nienke Stam

‘Ik heb alles’

De zon komt op boven de nog bijna verlaten straten in Almere. We zitten zwijgend naast elkaar in de auto, ieder verzonken in eigen gedachten.Het enige geluid komt van de achterbank. Uit de maxi-cosi klinkt eerst gehuil, later wordt het rustig. ‘Ze slaapt’ zegt ze tevreden en ze doet ook haar ogen dicht. 4 uur…

Nienke Stam

9 jaar later

Het is december 2008, twee weken voor de kerst. Ik ben inmiddels 2 jaar afgestudeerd als verloskundige en werk nu ruim een jaar in Almere. Op mijn spreekuur zie ik een zwangere die de volgende dag uitgerekend is. Ze is al een paar dagen aan het ‘rommelen’. Weeën die komen en gaan, maar net niet…